tuincentrum en boomkwekerij peter van gennip

Tuincentrum en boomkwekerij Peter van Gennip

Rozen historie

Zo’n 150 jaar geleden waren er nog geen gele, oranje of koperkleurige rozen. Wie toen aan rozen dacht, dacht in wit, roze en rood of heel aparte combinaties daarvan.

Verschillende vormen

Er waren diverse bloemvormen, van platte rozetten tot dichtgevulde bollen. Heel bijzonder waren de ‘gekwartierde’ bloemen, waarbij de bloemblaadjes in vier parten lijken te zijn ingedeeld. Een goed voorbeeld is de roos ‘Mme Hardy’. Maar er zijn ook kleine pomponnen, echte grote komvormen en wat de kleur betreft veel rassen die tijdens het uitbloeien van kleur veranderden.

Zoet of kruidig

Er ontstaat nu weer grote belangstelling voor gestreepte of gevlamde bloemen. ‘Versicolor’, ook wel ‘Rosa Mundi’ genoemd, is een duidelijk voorbeeld. Een ding hebben al die ooit populaire historische rozen gemeen: een verrukkelijke geur, zoet of kruidig.

De ‘Engelse’ rozen

Het was de Engelsman David Austin die er in de vorige eeuw in slaagde veel eigenschappen van de ‘oude’ rassen bij ‘nieuwe’ rozen in te kruisen. Resultaat: een schitterende serie heel verschillende rozen met veel van de ‘oude’ kenmerken, maar zo gezond als de nieuwe rassen.

Inmiddels zijn er enkele tientallen, zoals de abrikooskleurige ‘Abraham Darby’, de roze ‘Constance Spry’, de inmiddels beroemde ‘Héritage’ (zachtroze) en de warmroze ‘The Wife of Bath’. Allemaal met een heerlijke geur.

Rozen geschiedenis

Alle tuinrozen komen bij kwekers vandaan. De meeste worden geënt en veredeld en wijken soms enorm af van de wilde soorten waar ze vanaf stammen. Dat zijn er ruim honderd die allemaal op het noordelijk halfrond thuishoren.

Europa is een heel belangrijk rozengebied met bijna vijftig soorten wilde rozen. Maar ook in Noord-Afrika, Noord-Amerika (niet zuidelijker dan Mexico), het Nabije - en Midden-Oosten, Rusland, China en Japan komen rozen in het wild voor.

5000 jaar cultuurproduct

Rozen zijn zeker al 5000 jaar in cultuur. Mogelijk is de teelt in de buurt van de Indus-vallei of in China het eerst ontstaan. In ieder geval vervaardigden de oude Perzen al rozenolie uit de bloemblaadjes en wordt er in de oudste Chinese boeken al over rozen gesproken.

Via de Grieken kwam de Perzische rozenteelt bij de Romeinen terecht, die verzot op rozen raakten en er driftig mee kweekten. De oudste gekweekte Europese rozen stammen uit die Romeinse cultuur, maar later kreeg de teelt opnieuw een stimulans toen de Europese ridders tijdens de kruistochten naar Palestina daar de (andere) rozen daar ontdekten en mee naar huis namen. Een gevolg was dat al in de 13e eeuw in de buurt van Parijs rozenolie werd geproduceerd.

­